Πόσο δύσκολο είναι να δημιουργήσετε τη δική σας εφαρμογή Tap to Pay; (Δοκιμάσαμε)

Πιο δύσκολο από ό,τι υποδηλώνουν τα διαφημιστικά φυλλάδια των SDK, και η δυσκολία δεν έγκειται κυρίως στον κώδικα. Ενσωματώσαμε το Tap to Pay στην εφαρμογή Final POS, επομένως αυτή η απάντηση προέρχεται από την πράξη, όχι από την ανάγνωση εγγράφων τεκμηρίωσης. Εάν θέλετε να δημιουργήσετε τη δική σας εφαρμογή tap to pay, σχεδιάστε ένα σύντομο έργο λογισμικού τυλιγμένο μέσα σε ένα πολύ μεγαλύτερο έργο αδειοδοτήσεων: συνεργασία με πάροχο επεξεργασίας πληρωμών, μη αυτόματη έγκριση (entitlement) από την Apple ή εργαστηριακή αξιολόγηση στο Android, και έλεγχο της εφαρμογής, όλα αυτά πριν από την πρώτη σας πραγματική συναλλαγή.

Μια γρήγορη προειδοποίηση: οι κανόνες των πλατφορμών και του κλάδου των καρτών αλλάζουν συχνά. Όλα τα παρακάτω είναι ακριβή κατά τη στιγμή της δημοσίευσης, επομένως αντιμετωπίστε τις λεπτομέρειες ως ένα στιγμιότυπο της στιγμής.

Τι κάνει στην πραγματικότητα μια εφαρμογή tap to pay;

Το tap to pay μετατρέπει το ίδιο το τηλέφωνο σε συσκευή ανάγνωσης καρτών. Χωρίς τερματικό, χωρίς πρόσθετο εξάρτημα (dongle): ο πελάτης πλησιάζει μια ανέπαφη κάρτα ή ένα ψηφιακό πορτοφόλι τηλεφώνου, όπως το Apple Pay ή το Google Pay, απευθείας στη συσκευή του εμπόρου, και η πληρωμή εκτελείται μέσω του τσιπ NFC του τηλεφώνου (το ραδιοκύμα μικρής εμβέλειας που χρησιμοποιείται για ανέπαφες συναλλαγές). Εάν η ορολογία σάς φαίνεται ασαφής, έχουμε αναλύσει τη διαφορά μεταξύ των πληρωμών με ανέπαφη συναλλαγή μέσω κινητού και του Tap to Pay σε κινητό.

Εδώ είναι η παγίδα. Η ανάγνωση μιας ετικέτας NFC είναι πραγματικά ένα έργο για το Σαββατοκύριακο· οι χομπίστες το κάνουν συνεχώς. Η ανάγνωση μιας κάρτας πληρωμής είναι ένα εντελώς διαφορετικό άθλημα. Οι κάρτες «μιλούν» EMV (το πρωτόκολλο τσιπ του κλάδου των καρτών), τα δεδομένα της κάρτας πρέπει να παραμένουν κρυπτογραφημένα από άκρη σε άκρη και μόνο πιστοποιημένο λογισμικό επιτρέπεται να τα αγγίζει.

Γιατί δεν μπορείτε απλώς να διαβάσετε την κάρτα μόνοι σας;

Επειδή κάθε επίπεδο της αρχιτεκτονικής απαιτεί άδεια προτού επιτραπεί στον κώδικά σας να εκτελεστεί δημόσια.

• Η Apple δεν δίνει στις εφαρμογές άμεση πρόσβαση στο NFC πληρωμών. Πρέπει να χρησιμοποιήσετε το πλαίσιο ProximityReader, το οποίο βρίσκεται πίσω από μια έγκριση (entitlement) Tap to Pay στο iPhone (μια ειδική άδεια που παραχωρεί η Apple κατά περίπτωση). Apple επίσης απαιτεί να ενσωματωθείτε με έναν υποστηριζόμενο πάροχο υπηρεσιών πληρωμών ή PSP (την εταιρεία που μεταφέρει πραγματικά τα χρήματα). Ο PSP παρέχει τις πιστοποιημένες ρυθμίσεις παραμέτρων της συσκευής ανάγνωσης που φορτώνονται στη συσκευή του εμπόρου και αναλαμβάνει το βάρος της πιστοποίησης.

• Το Android δίνει στους προγραμματιστές πιο ανοιχτή πρόσβαση στο NFC, αλλά μια εφαρμογή αποδοχής πληρωμών πρέπει παρόλα αυτά να αξιολογηθεί από ένα ανεξάρτητο, αναγνωρισμένο από το PCI εργαστήριο σύμφωνα με το πρότυπο PCI MPoC (τους κανόνες ασφαλείας του κλάδου των καρτών για τηλέφωνα που λειτουργούν ως τερματικά πληρωμών).

• Κάτω από τις δύο πλατφόρμες, χρειάζεστε μια σχέση εκκαθάρισης (acquiring): έναν πάροχο επεξεργασίας πρόθυμο να εκκαθαρίσει χρήματα για τους εμπόρους σας, ακολουθώντας τους κανόνες των δικτύων καρτών.

Τίποτα από αυτά δεν μπορεί να επιλυθεί με το ζόρι γράφοντας καλύτερο κώδικα. Είναι γραφειοκρατία, συμβόλαια και ουρές αναμονής για έλεγχο.

Πώς μοιάζει η διαδικασία έγκρισης στο iPhone;

Σύμφωνα με τις δημοσιευμένες απαιτήσεις της Apple, η διαδικασία έχει ως εξής: κατοχή λογαριασμού Apple Developer σε επίπεδο οργανισμού (ο κάτοχος του λογαριασμού υποβάλλει προσωπικά το αίτημα), συνεργασία με έναν υποστηριζόμενο PSP για τις περιοχές σας, αίτημα για την έγκριση (entitlement), ενσωμάτωση του ProximityReader API ή του SDK του PSP σας, τήρηση των οδηγιών σχεδιασμού της Apple για την οθόνη πληρωμής και υποβολή της εφαρμογής για έλεγχο. Η τεκμηρίωση της Apple σημειώνει επίσης ότι η λειτουργία είναι διαθέσιμη μόνο σε υποστηριζόμενες χώρες και περιοχές, επομένως η ίδια η διαθεσιμότητα αποφασίζεται για εσάς, ανά αγορά.

Διαβάστε ξανά αυτή τη λίστα ως ιδρυτής ή έμπορος και όχι ως προγραμματιστής. Κανένα βήμα της δεν είναι το «γράψιμο της λειτουργίας». Η λειτουργία είναι το εύκολο κομμάτι· η έγκριση (entitlement) είναι η τάφρος προστασίας.

Πού πηγαίνει η δουλειά αφού λειτουργήσει η ανέπαφη πληρωμή;

Μια εγκεκριμένη ανέπαφη πληρωμή σάς δίνει μια πληρωμή, όχι ένα point of sale. Τη στιγμή που μεταφέρονται χρήματα, όλα γύρω από την πληρωμή πρέπει να είναι σωστά: το καλάθι με το οποίο γίνεται η εκκαθάριση, οι φόροι στην απόδειξη, η διαδικασία επιστροφής χρημάτων και η αναφορά που συμφωνεί (κάθε δολάριο αντιστοιχισμένο σε μια πώληση, κάθε μέρα). Εντοπίσαμε το ίδιο κενό όταν εξετάσαμε αν μπορείτε να δημιουργήσετε ένα POS με το Lovable ή το Replit: η δημιουργία μιας διεπαφής είναι γρήγορη, αλλά το επίπεδο εμπορίου από κάτω είναι αυτό που απαιτεί χρόνο.

Το tap to pay φέρνει επίσης τις δικές του λειτουργικές ιδιαιτερότητες. Στη δική μας υλοποίηση, η πώληση πρέπει να καταχωρηθεί στην ίδια συσκευή που δέχεται την πληρωμή, και λειτουργεί μόνο στην εγγενή εφαρμογή, ποτέ σε πρόγραμμα περιήγησης (browser). Τέτοιοι περιορισμοί δεν εμφανίζονται σε κανένα διαφημιστικό φυλλάδιο. Τους ανακαλύπτετε, σχεδιάζετε λύσεις γύρω από αυτούς και μετά γράφετε το άρθρο βοήθειας. Και όταν ένα τηλέφωνο στον πάγκο δεν είναι πλέον αρκετό, περνάτε έτσι κι αλλιώς σε πραγματικές αποφάσεις για εξοπλισμό (hardware).

Λοιπόν, πόσο δύσκολο είναι να δημιουργήσετε τη δική σας εφαρμογή tap to pay;

Δύσκολο με έναν συγκεκριμένο τρόπο: η συγγραφή κώδικα είναι το μικρότερο κομμάτι, ενώ η συνεργασία με τον πάροχο επεξεργασίας, η έγκριση της Apple, η εργαστηριακή πιστοποίηση στο Android και ο έλεγχος της εφαρμογής αποτελούν το μεγαλύτερο μέρος, και κανένα από αυτά δεν ανταποκρίνεται στην απλή προγραμματιστική προσπάθεια. Για εμάς άξιζε τον κόπο, επειδή μια πλατφόρμα POS κατανέμει αυτό το κόστος σε κάθε έμπορο που τη χρησιμοποιεί. Το tap to pay είναι πλέον ένα κουμπί στο checkout που ενεργοποιούν οι έμποροί μας, και η αποδοχή μιας πληρωμής Tap to Pay είναι μια διαδικασία πέντε βημάτων στον πάγκο. Εάν οι πληρωμές είναι το προϊόν σας, αυτή η δοκιμασία είναι το τίμημα για την είσοδο. Εάν οι πληρωμές είναι απλώς ο τρόπος με τον οποίο πληρώνεστε, η δημιουργία της δικής σας εφαρμογής tap to pay δεν έχει οικονομικό νόημα· η έτοιμη έκδοση υπάρχει ήδη μέσα σε εφαρμογές POS, και οι προμήθειες είναι το σημείο όπου γίνεται η πραγματική σύγκριση.

Πρακτικός κανόνας: εάν μια λειτουργία χρειάζεται την άδεια κάποιου άλλου για να υπάρξει, καμία ποσότητα έξυπνου κώδικα δεν μπορεί να την παρακάμψει.