POS Terminolojisi: Her Yeni Esnafın Bilmesi Gereken 30 Terim

POS terminolojisi dört gruba ayrılır: donanım, ödemeler, envanter ve günlük operasyonlar. Aşağıdaki 30 terim bu dört grubu da sade bir dille açıklamaktadır; böylece bir işlemci ekstresini okuyabilir, stok sayımı yapabilir ve ne anlama geldiğini tahmin etmeye çalışmadan bir kasayı kapatabilirsiniz. Önce büyük resmi görmek isterseniz, bir POS sisteminin ne olduğu ve parçaların nasıl bir araya geldiği ile başlayın, ardından kelime bilgisi için buraya geri dönün.

İlk duyacağınız donanım terimleri nelerdir?

Tezgahınızdaki fiziksel ekipman her satış görüşmesinde ve her destek çağrısında karşınıza çıkar, bu yüzden buradan başlayın.

1. POS terminali — satış noktası yazılımınızı çalıştıran cihaz: bir tablet, dokunmatik ekranlı bir kasa veya bir telefon. İnsanlar hem bunun hem de kart okuyucunun yerine genel olarak "terminal" derler, bu da donanım siparişi verirken ciddi kafa karışıklığına neden olur.

2. Ödeme terminali (kart okuyucu) — çipli, şifreli ve temassız ödemeleri okuyan sertifikalı cihaz. Sertifikasyon önemlidir: kartlı işlemlerin en ucuz cihazda değil, onaylanmış donanımda çalışması gerekir.

3. Fiş yazıcısı — neredeyse her zaman bir termal yazıcıdır. Mürekkep yoktur, ısıya duyarlı kağıt kullanır ve genellikle nakit çekmecesini açan tetikleyici işlevini görür.

4. Nakit çekmecesi — tezgahın altındaki kilitli çekmece; anahtarla değil POS veya yazıcı tarafından açılır, böylece her açılış bir işlemle ilişkilendirilir.

5. Barkod tarayıcı — personelin ürünü elle girmek yerine tam ürünü bulmasını sağlamak için barkodları okur. Hem ödeme süresini hem de fiyatlandırma hatalarını azaltmanın en ucuz yoludur.

6. Müşteri ekranı — müşteriye dönük olan ve satır öğelerini, toplamı ve genellikle bir bahşiş ekranını gösteren ikinci bir ekran.

Hangi ödeme terimleri maliyetlerinizi gerçekten etkiler?

Bunlardan birkaçı aylık ekstrenizdeki satır öğeleridir, bu da onları bu listede yanlış anlaşılması en maliyetli terimler haline getirir.

1. Ödeme işlemcisi — parayı müşterinizin kartından banka hesabınıza aktaran ve bunu yapmak için her işlemden pay alan şirket.

2. Ödeme geçidi (gateway) — işlem verilerini işlemciye güvenli bir şekilde taşıyan yazılım katmanı. Çevrimiçi ortamda geçit kart bilgilerini yakalar; fiziksel ortamda ise bu işi ödeme terminali yapar.

3. Interchange (Takas Komisyonu) — kart ağları tarafından belirlenen ve her kart işleminde müşterinin bankasına ödenen ücret. Size sunulacak her oranın alt sınırıdır; sabit oranlı fiyatlandırma bunu tek bir öngörülebilir rakamda birleştirir.

4. Kartlı işlem (Card-present) — kartın veya telefon cüzdanının kasanızda fiziksel olarak okutulması, takılması veya çekilmesi. Daha düşük dolandırıcılık riski, dolayısıyla daha düşük oranlar.

5. Kartsız işlem (Card-not-present) — kartın fiziksel olarak okunmadığı durumlar: çevrimiçi siparişler, elle girilen işlemler, telefonla siparişler. Daha yüksek risk, daha yüksek oranlar ve ters ibrazlarınızın (chargeback) çoğunun kaynağı.

6. MOTO — Posta Siparişi / Telefon Siparişi. Personelinizin müşterinin uzaktan verdiği kart bilgilerini elle girdiği bir kartsız işlem yöntemi.

7. Temassız (tap to pay) — bir kart, telefon veya saatten yapılan NFC ödemeleri. "Mobil cihazda Tap to Pay", bunları ayrı bir okuyucu olmadan doğrudan desteklenen bir telefonda kabul etmek anlamına gelir.

8. PCI DSS — kart verilerini işleyen herkes için geçerli olan güvenlik kuralları olan Ödeme Kartı Sektörü Veri Güvenliği Standardı. Çoğu küçük esnaf, sertifikalı donanım kullanarak ve yıllık öz değerlendirme anketini doldurarak uyumlu kalır.

9. Ters ibraz (Chargeback) — bir anlaşmazlığın ardından kart sahibinin bankası tarafından iptal edilen işlem. Satışı kaybedersiniz, bir itiraz ücreti ödersiniz ve parayı ancak fişler ve teslimat onayı gibi kanıtlarla kazanırsanız geri alırsınız.

10. Ödeme alma (settlement) — işlemcinizin kart gelirlerini banka hesabınıza fiilen yatırdığı an, genellikle satıştan bir veya iki gün sonra. Anında ödemeler de mevcuttur ve ekstra maliyetlidir.

Envanter terimleri ne anlama geliyor?

Envanter kelimeleri stok sayılarının güvenilir olup olmadığını belirler, bu da raporlarınızın güvenilir olup olmadığını belirler.

1. SKU — stok tutma birimi: satılabilir bir ürün için dahili kodunuz. Varyant başına bir SKU tanımlanır ve üreticiye değil size aittir.

2. Barkod (UPC/EAN) — üretici tarafından atanan, ürünün üzerindeki basılı kod. UPC Kuzey Amerika'da, EAN ise diğer çoğu bölgede hakimdir. SKU'nuz ve barkodunuz aynı kod olmadan aynı ürünü eşleştirebilir.

3. Varyant — bir ürünün belirli bir versiyonu, örneğin orta boy mavi bir tişört. Varyantlar beden ve renk gibi özelliklerden oluşturulur ve her birinin kendi SKU'su ve stok sayısı olur.

4. Stok sayımı — raftakileri fiziksel olarak saymak ve sistemin söylediğiyle karşılaştırmak. İkisi arasındaki fark fireyi oluşturur: hırsızlık, kırılma ve yanlış sayımlar.

5. Satın alma siparişi (PO) — stok siparişi vermek için bir tedarikçiye gönderdiğiniz belge. Bir PO'ya göre stok kabul etmek, sayımlarınızı tahminlerle değil doğru şekilde günceller.

6. COGS (SMM) — satılan malların maliyeti: sattığınız stoğun size gerçekte ne kadara mal olduğu. Gelir eksi COGS brüt marjınızdır, yani dükkanın işleyip işlemediğini belirleyen rakamdır.

Günlük operasyonlarda hangi terimler karşımıza çıkar?

Bunlar personelinizin her açılışta ve her kapanışta kullanacağı kelimelerdir.

1. Kasa avansı (Float) — personelin para üstü verebilmesi için oturumun başında çekmeceye konulan açılış nakdi. Açılışta sayılır, kapanışta sayılır.

2. Gün sonu raporu — bir kasa oturumu kapandığında üretilen satış, vergi ve bahşişlerin özeti. Eski sistemler buna Z raporu der; Final'da ise bu Gün Sonu raporudur.

3. İptal (Void) — bir işlemi tamamlanmadan veya mutabakatı yapılmadan önce iptal etmek. Para hareketi olmaz, iade edilecek bir şey yoktur.

4. İade (Refund) — bir satış gerçekleştikten sonra parayı orijinal ödeme yöntemine geri göndermek. İptal işleminden daha yavaştır ve raporlarınızda kendi başına bir olay olarak görünür.

5. Parçalı ödeme (Split payment) — birden fazla yöntemle veya birden fazla kişi tarafından ödenen tek bir hesap: yarısı kart, yarısı nakit veya bir masayı paylaşan üç arkadaş.

6. Vergi grubu — bir ürüne birlikte uygulanan vergi oranları kümesi, böylece tek bir üründe hem federal hem de yerel vergiler tek bir atamayla taşınabilir. Bunları ilk günden doğru ayarlamak, daha sonra sancılı bir temizlik sürecini önler.

Peki ya yazılım terimleri?

İki terim, tek bir özellikten ziyade tüm sistemin nasıl davrandığını açıklar.

1. Bulut POS — verileri kasa yerine uzak sunucularda yaşayan bir sistem. Satışları her yerden kontrol edebilirsiniz ve ikinci bir şube eklemek her şeye yeniden başlamak anlamına gelmez.

2. Çevrimdışı mod — internet kesildiğinde POS'un satış yapmaya devam etmesi ve internet geri geldiğinde senkronize olması. Herhangi bir sağlayıcıya çevrimdışı olarak tam olarak hangi işlevlerin çalıştığını sorun; dürüst yanıtlar büyük ölçüde değişir.

Kelime bilgisi buradan nereye gidiyor?

Bu listedeki her terim, kasadaki bir şeylerin düzenlenmesi, mutabakatının yapılması veya ters gitme ihtimali olduğu için mevcuttur. Bir yapay zeka modelinin dakikalar içinde ikna edici bir ödeme ekranı tasarlayabilmesine rağmen hala satılabilir bir sistemden çok uzak olmasının nedeni de budur — bu kelimelerin tanımladığı altyapı işin zor kısmıdır. Terimleri bir liste yerine iş başında görmek isterseniz, ChatGPT ile özel bir POS oluşturmaya yönelik eksiksiz bir iş akışı mevcuttur.

Platforma özel terminoloji için — İstasyonlar, Akışlar, Akıllı Izgaralar — Merchant Hub Sözlüğü bu listenin bittiği yerden devam eder ve Final Pay'in yayınlanan fiyatlandırması, gerçek bir tarife kartında 9. terimi görmek isterseniz sabit oranlı fiyatlandırmanın somut bir örneğidir.